4. November 2026

Leit, mir wärre alt…

Angelika Futterer

Kommentare

Die Erkenntnis isch mer ledschd, an ‚eme verrickde Sunndag mol zwischedrin  kumme.

’s isch noch garnet so lang her un war an oam vun de ledschde warme Herbscht-Sunndäg mit Tempradure wie middl im Summer, wu mer: d‘ Hilde, d’Waltraud un de Walter , uns dreffe wollde un auswärts  in e Theader-Schdiggl geh owends am siwwenne.

I hab’s dann iwwernumme ghat, die Kaade „online“ zu bschdelle fa all mitnanner un meeglichscht mit Blätz newwerenanner, was geklappt ghat hot. Kaum war die Bschdellung gmacht, isch de Hilde ei’gfalle, dass sie do jo a ehre Schweschder mitnemme kennd…alla #s hot dann a noch glangt in derre Raijh Zwei Däg schbäder  meld sich d’Heidrun iwwer what’s app un moant, sie ded’s a indressiere, zwei Kaade kennd sie brauche. Nadierlich haww i’s  a glei browiert , awwer unser Raijh war bsetzt, dann hot’s bloß noch zwei Raijhe hinnedroa Blätz gewwe. Wie i s’ere dann gsagt hab, hot sie gmoant: „Heddsch net mache brauche, hebb sie selwer schun telefonisch bschdellt !“

Also war alles dobblt gebucht, was awwer net so wild war, ma zahlt jo erscht an de Owend-Kass un was do an Kaade net abgholt wärd, wärd dann halt frei verkaaft ….  Awwer gschdungge hot‘ mer’s schun e bissl !

Dess Schdiggl, wu’s um d‘ Versorung vun’eme demende alde Vadder durch sei drei Kinner gange isch, hot scheins viel intressiert …alla, was solls ?

’s isch dann ausgmacht worre, wer elloij  donoa fährt un wer mit wem zamme. Em halwer siwwenne sollt ma dort sei wegem Kaade abhole an de Kass un desswege wollde mer (d’Hilde un ehre Schweschder Evi, de Walter un i , korz vor de sechse losfahre. Dann froogt d’Hilde noch:, ob mer net hinnenooch zamme was esse geh kennd., awwer des hot   de Waltraud net gebasst:  : „Vorher wär mer liewer ! Hinnenoocch  dud’s meim Mage net so gut un ausserdem kummt heit owend Fußball mi’m neije  Trainer Klopp !“

Gut, dann haißts mol gugge, welle Wertschaft in de Näh schun middags uff hot . Moint’er mer hedde in de Umgeewung oini gfunne ? Die wenniche, wu’s in de Näh iwwerhaupt gewwe ghat hot, henn frieheschdens am finfe owends uffgmach, obwohl a dess kanpp war , wa’ma em halwer siwwenne am Theader sei sollt ! Buche sollt ma halt dann allemol vorher.  Leit, war dess vielleicht e Her-un-noa-Telefoniererei un e Gschreib uff’m Handy !

Oi oanziche  he’mer dann gfunne, awwer die war e bissl weider vum Schuss un hot durchgehend uffghat . In derre hot dann d’Waltraud uff de Iinfe reserviert …also Abfahrt am halwer finfe vun dehoam ! Soweit so gut… wär net en Oaruf kumme vun de Edith, wu als beim Theader e bissl aushilft, dass dess Schdiggl schun am sechse oagange ded….

Ha, dann langts net, am halwer finfe zu fahre, , dann misse mer e Schdund friieher los !

Am viere ware mer dann an sellem Wertschäftl, wu noch viel los war fer die Zeit ! „Ja, was isch los ? Ihr seid zu frieh, hedd doch erscht uff de finfe gebuch ghat t ! ???“, kummts vun de Wertsfraa., „Guggt halt mol em freie drauß, ob de rnoch en Blatz find !“ En scheene em Schäde  unner me große Scherm  isch uns dann grad vor de Nas weggschnappt worre, oan Disch e bissl in de Sunn war noch frei ! Also, schnell dohersitze un net lang rumschwätze, was mer dann a gmacht henn.

Was isst ma dann jetzt so middl em Dag, zu frieh zum Owendesse un eigendlich noch zu de Kaffe-drink-Zeit… „Die henn e arg gudi selwergmachdi Schwarzwälder“, moant Waltraud un die wollde de Waler un i bschdelle. un Kaffee dezu dringge.  „Noi, Kaffee will i jetzt net bei de Hitz , dringge mer halt Schorle“, moant. Hilde mit ehre Schweschder, de Evi. „Zwaimol Schwarzwälder“ bschdelle mer dann glei, griege awwer genauso schnell gsagt, dass mer do hedde frieher kumme misse, weil die all wär !  D’Waltraud , wu seit ‚m Frieschdick nix meh gesse ghat hot, wollt dann zum Wei ein „Toascht Hawai“. Mit demm isch’s awwer a nix worre, weil d’Ananas oageblich alle war, bloß noch oaner mit Schingge un Kees !  Un mir annere henn uns dann fer Flammkuche entschiede , de Walter un i fa en sieße mit Äpfl un Zimt un die annere fa den klassische Elsässer., wu’s awwer a nimmeh gewwe ghat hot . Dann eewe en ganz normale, henn sie gmoant. Was kummt ? Der mit Hähnche-Fleisch druff,wu sie net wollde. „En onnere heww i nimmeh, browiet halt mol den, der isch gut !“, kummt’s widder vun der Wertin  Un schun isch der vor’enne gschdanne uff Brett , schun in Schdigglen gschnidde…

De erscht Hunger un Dorscht war gschdillt un glescht, wu dann middl em Verzehle de Waltraud ehre Smartühone schellt: d‘ Edith war’s un wollt sich entschuldiche, dass sie sich wegge de Zeit verguckt ghat hot , s‘ Theader ded doch erscht am siwwenne oafange,..“

Vor lauder Babble un Kopfschiddle  vergesse mer schier die Zeit . Schnell noch bwzahle un ab zum Autdo….’s isch bal halwer siwwenne. Wie mer dort uff dess Schlessl zulaafe, sehe mer, was fer e scheeni Gaadewertschaft dort noch in Betrieb gwest isch, , wu mer hedde a noageh kenne  Do kummt uns en eldere Radfahrer entgege un ruft: „Auf, macht schnell, die schbiele dodrin schun uff de Biehn !“ So schnelll mer kenne, wackle mer vorzuus, misse zerscht noch d‘ Kaade abhole, was e Weil dauert, weil dess alles a digital regischdrierd wärre muss, Dann awwer schnell in der Fahrstuhl nuffzuuses .Kaum si’mer drin, geht d’Dier nomol uff, en Portier kummt und moant: „Ihr Leit, ’s dud mer leid, Ihr kennt do nonet nei uff eiern Blätz,  die broowe noch e bissl uff de Biehn ! “ un schun gehts nochemol abwärts. Bis mer dann irgendwann uff unsere Blätz gsesse sin, hot’s noch e Weil gedauert . I war dann zwische ‚m Walter un de Waltraud. Mit de Zeit merk i , dass derre dess Schdiggl scheins net gfällt, schdennich guckt sie uff ihre Smartphone un schreibt mit ihrem Sohn….

„Sag mol, isch ebbes ? “  froog ich se. „Noi, awwer i hedd zu gärn mol den alde demende Mann gseh, wu oageblich als bei de Nochbern schellt und wu dann, wann die an die Dier kummt, sein Hoselade uffmächt  un derre zeigt, was do noch drin isch !“  I lach leis un zisch zu’rre niwwer: „Fa die Rollhenn sie wahrscheins koaner gfunne , wu dess schbiele wollt !“

Iwwerhaupt hot ma den alde Mann nie zu seh griegt, bloß vun’em gheert, wann sie gschdridde henn , sei Kinner  dodriwwer, wer ‚en versorge sollt un viel a dodriwwer, wer die funzlich Birn in seim Bad auswechselt…

Uff oimol war’s dunggl un hot e bissl gebollert …was war bassiert ?  Ma hot dann vun de Schwiegerdochder  erfahre, das de alt Mann sich dess nimmeh oahorche gekennd hedd, selwer e Schdehlaider gholt heed, do nuffgschdigge wär und dess Auswechsle  selwer mache wollt, wwer debai ’s Iwwergwicht verlore hot un un vun owwerunner  uff de Kopf gfalle isch, sofort dod war  un glei in’ere Blutlach glege. Dann henn Kinner uffgheert mit der Schdreiderei un henn sich in Arm gnumme.

Un mer, mer sin dann hoamgfahre, henn dehoam schnell den Fernsehkaschde ei’gschalde, wu schun ’s Fußballschbiel gloffe isch unnerm neije Bundestrainer Klopp…

Dess war a e Theader !.

Was i gedenggt hab , wie i im Bett glege bin ?  Wann noch so’me verrickde Sunndag noch lache gekennd hosch un Dein Humor net verlore, dann bisch alles annere als alt , odder ???

1 Kommentar

  1. Angelika Futterer

    ENTSCHULDIGUNG
    Ich möchte mich bei den Leserinnen u. Lesern dieses Textes vielmals entschuldigen wegen der zahlreichen Rechtschreibfehler, die darin vorkommen (meine Sehkraft hat stark nachgelassen !) und hoffe, dass sie das Textverständnis nicht allzusehr beeinträchtigen (?) Da zeigt sich doch mein Alterungsprozess !
    Danke für Euer Verständniis

    Antworten

Einen Kommentar abschicken

Deine E-Mail-Adresse wird nicht veröffentlicht. Erforderliche Felder sind mit * markiert

WordPress Cookie Hinweis von Real Cookie Banner