Für em Bernhard sei Bade(n)kanal

Wer was isch un uff sich hält, wen des Heimweh manchmol quält, der tummelt sich in großer Zahl, öfters do mol im Kanal. Schwimme kannsch net un net bade, trotzdem duht ma’s zu dem sage, was bloss derjenig versteht, dem’s dabei wohl selbscht so geht. Badekanal, Mensch,...

Aifach lebe

Ruh habbe In de Garde sitze E Weinle schlotze Zeidung lese Nix meh vorhabbe D’ Fieß hochlege – Aifach lebe. (Aus dem Buch: “Wemma immer alles sage dät …”

’s reeg’nd!

Laß alles wie’s isch, nemm d’ Kerze vom Disch, – ’s reeg’nd. Hol de Sonneschirm rei, stell de Grill widder nei, mach schnell! – Glapp die Stühl widder zamme, laß de Butzlabbe dranne, den brauchsch nimmeh. Draag doch d’ Steaks widder nuff un mach d’ Wörscht obbe...

Glaab’s bloß net!

Oh Dichtung, scheener Götterfunke! Als Wahrheit stehsch uff em Babier! Alles erloge un erstunke von irgendwelche Schmierhalunke im Netz un sonschtwo, do un do un überall, oh, wenn i könnt, dann gnade Dir …! Oh Menschegeischt, willsch sei so schlau! Bisch wirklich als...

Am Vadderdag

Am Vadderdag, am Vadderdag gebt’s alles, was de Vadder mag: In erschter Linie mol sei Ruh’, danach Dei Mudder, dann kommsch Du; e Verdele, e Bier vom Fass, des gebt’s bloß in de Wertschaft, was ihn deswege au duht verleide, sich an dem Dag dort rumzutreibe. Mit annere...