(uff d’Melodie vun’eme altbekannte Adventslied)
Macht hoch die Dier, die Tor‘ macht weit
dem neije Gott der Kinschtlichkeit ,
wu güdich a manchs Schicksal lenkt
vun demm, wu net gärn selwer denkt.
Wu bloß e paar Sekunde braucht,
fa dess, wu uns de Schädel raucht.
Gelobt sei dess Genie
der heilichen KI !
Sie isch mein Helfer in de Welt
(wa’ma uns bloß de Strom erhält ),
wu frehlich all mei Tegschde schreibt,
fa die mir bal koi Hern meh bleibt,
mei Ärwedd uffhebt dann un wann,
un i meh konsumiere kann.
Gelobt sei dess Genie
der herrlichen KI !
Wie wohl dem Land, wie wohl der Stadt,
wu so en Beischdand bei sich hat !
Kumm , zieh in unser armes Haus,
mir lagre unsere Kepf a aus !
Un zieh in unsre Herze ei,
es derf a gärn fa immer sei !
Gelobt seist du wie nie ,
du göttliche KI !
Zum Noochdengge gschriwwe noch’eme hochdeitsche Gedicht vun dem vun mir gschätzte Schreiwer Jörn Heller mi’m Titl: „Schönes neues Lied“


0 Kommentare