Wahlomat im Oschdernescht
Isch Ihne des au scho uffgfalle? Wahlkampf gebts neierdings immer gekoppelt an große Feschte. Vor zwoi Johr fers Land wars im Advent, jetzt fers Ländle ischs vor Oschdere. Midde in de Faschtezeit wird nach Stimme gjagt! Ob des so gut isch, wenn e Wahlvolk im Unnerzucker so e wichtige Entscheidung treffe soll?
Rings um me rum wird gfaschtet uff Deifel komm raus: koi Drepfele Alkohol – gut, do sieht de oi odder die anner vielleicht e bissle klarer. Awwer koi oinzigs Schoklädle, koi Gutsele (außer vielleicht eme badische), net emol e winzigs Pralinle: nada, nix, niente! Des isch net leicht. Ich heb mei bessere Hälft scho debei verwischt, wie er aus purer Verzweiflung des druggene Bulver aus de Kaba-Dos verschlunge hat. Gut, des war en Ausrutscher! Sonscht semmer standhaft un hen den ganze Sießkram im geerbte Vertiko von de Dande Hilde eigschlosse. Des Schlissele versteggle mer abwechselnd vorenanner. Awwer ehrlich, so faschtegschwächt, wie ich me fühl – ha, wie sollsch en do zu ere Wahlentscheidung komme? Die rettend Idee hat me im Rewe ereilt. Dort in de Warteschlang an de Kass, mit Panoramablick uff des ganze sieße Oschderzeugs, do isch se mer zugfloge:
Ich baschtel mir en oigene Wahlomat!
In e leeres Oschdernescht werre die ganze Wahloptione neigfüllt, alle so zuckersieß wie die zughörige Wahlverspreche. Für die CDU Schokladeier in Zartbitter mit 95% Kakao, für die FDP gelb verpackte mit Eierlikeerfüllung – au wenne net sicher bin, ob des mit dem Alkohol net unlauterer Wettbewerb isch. Für die Blaue kommt aus de Konditorei Hämmerle e großes, braunes Puffreis-Ei ins Nescht. Wenn’d neibeisch merksch glei, dass do vor allem Luft drin isch. Jo, do defür sen von de annere welche hohl, s’isch nix perfekt. Für die Rote hawwe lang suche müsse, heb dann awwer doch noch e rots Karamellhäsle gfunne. So e Zahnausbeißerle. Die sin e bissle aus de Mode komme, awwer mer findt se noch. Mit de Grüne wars au net ganz oifach, bis ich im Feinkoschtlade tatsächlich Eier mit grüner Pischtaziecremefüllung gfunne heb. Dubaischoklad halt. Irgendwie basst des. Sie erinnere mich an em Habeck sei verzweifelte Gassuche bei de Scheichs im Winter 22. Für die ganz kloine Parteie komme noch e Handvoll Mini-Zuckereier in mein Wahlomat un au e par aus weißer Schoklad für die ganz Unentschlossene un für ungültige Stimmzettel.
Sodele, noch en Bewertungsboge un en Stift nebe de Oschderwahlomat glegt un dann kann de Tescht losgehe. Ganz selbschtlos un ausschließlich im Geischt der Entscheidungsfindung wird alles durchprobiert. Manche musch zwoimol teschte, weil se so ähnlich schmecke. S’isch wie so oft im Lewe: des, was’d net willsch kriegsch schneller raus, wie des was oim schmeckt.
Jedenfalls wars mir nach dere Wahlomatbefrogung kotzüwwel. Ob ich zu ere Entscheidung komme bin? Doch, scho! Awwer s’war e bissle so, wie im Loriot seim Film „Pappa ante Portas“, wo die Evelin Hamann als Tescht-Esserin in ere Schokladriegelfabrik schafft, uff so en Riegel deutet un sagt: „Von dem da war mir weniger übel“. Was des bei mir war? Ja, Hallo – mir hen immer noch geheime Wahle! Jedenfalls sin die Reschte vom Oschdernescht-Wahlomat am End unner Verschluss im Vertiko von de Dande Hilde glandet. Un wenn sich nach e paar Karenzdääg bei Kamilletee un Zwieback mein Blutzuckerspieggel widder uff „Normalnull“ eigependelt hat, dann werre mer sehe, obs bei dere Entscheidung bleibt. Odder ob ich doch noch zur Wechselwählere mutier. Alles wird gut!


Mädl, hosch Du vielleicht Ei’fäll’… Un was Dir alles so uff’fallt !!!